Ik zit mee aan het tafeltje in de cafetaria van het ziekenhuis.
Ik voel me getuige van een bijzonder moment tussen een volwassen zoon en zijn moeder.
Ik zie hem kijken naar zijn moeder. Hoe zij de suiker en de melk in haar koffie doet en voorzichtig drinkt. Haar aandacht bij haar koffie.
Hij neemt haar beeld in zich op. Af en toe vraagt zomaar iets, waardoor ze opkijkt en hem opmerkt en antwoord geeft. Ze lachen soms. Ze weten beiden niet helemaal waarom. Het is een kostbaar, dit moment. Er is liefde.
Ik ben getuige van dit tafereel van tederheid. Ik kan me inbeelden dat het ooit andersom was. Een jonge moeder die haar kleine zoontje gadeslaat terwijl hij zelf wil drinken. Ze laat hem begaan en kijkt vertederd toe. Een moment, kostbaar. Liefde.
Ooit leerde zij hem alles, als moeder stap voor stap. En met heel haar wezen vertelde ze hem dat het goed komt, want zij is daar.
Nu zijn de rollen omgekeerd.
Nu stelt hij haar gerust. Alles is in orde. Ze knikt. Vertrouwt hem. Ze kent hem toch? Als hij het zegt...
In mijn hoofd maak ik foto's van dit moment. Die oude moeder met haar zoon. Zij samen. Zij weet het niet meer. Maar hij wel. En zolang hij alles nog weet, is het er nog. Zij samen.
Op een dag zullen deze mooie momenten kostbare herinneringen zijn die misschien wel elke dag even door zijn hoofd zullen gaan. Er zal heimwee zijn naar dat momentje van even samen koffiedrinken en verder gewoon helemaal niets, maar wel samen.
Ik was erbij. Maar heel even voelde ik mij daar te veel. Dat moment tussen moeder en zoon, zoon en moeder.
Als ik het niet meer weet - Veldhuis & Kemper
En als ik het niet meer weet
Als de dagen van de week me niets meer zeggen
Als ik steeds iets meer van ons vergeet
Hou jij het voor me vast?
Vertel je mij dan hoe het hier nu is
En wie ik al die jaren heb gekend?
En als ik mij dan in een naam vergis
Fluister jij dan wie het is?
Laat je mij dan nog de foto's zien
Van ons samen in december bij de zee?
En als ik ooit iets minder lach misschien
Beloof je dan te lachen voor ons twee?
En als je mij zoekt in m'n lege blik
Weet dat ik daar dan ergens nog steeds ben
Want tussen toen en nu en ooit zweef ik
Ook als ik je niet herken
En als je bang bent dat er niets meer is
Als één van ons de ander ooit vergeet
Weet dan, niets is hier voor niets geweest
Als de ander het nog weet
Doe gewoon even je ogen dicht
En zoek me als ik in mezelf verdwijn
Leg je voorhoofd tegen mijn gezicht
En zeg me dat we samen
Noem desnoods onze namen
Maar zeg me dat we samen
zijn
Reactie plaatsen
Reacties